درباره مرغ عشق

پرورش و توليد مثل مرغ عشق


در همه ی حیوانات و مخصوصاً پرندگان نگهداری مطلوب ازآنها به عنوان مهمترین عامل در موفقیت تکثیر نام برده میشود.چه بسا افرادی که عاشق یک پرنده اند ولی بعد از مدتی و عدم موفقیت در تکثیر از آنها دل زده شده و آنها را رها میکنند.
مرغ عشق هم از این قضیه مستثنا نیست چه بسا حدود50 درصد موفقیت در تکثیر این پرنده یا شاید هم بیشتر به عوامل نگهداری آن بستگی دارد.
شرایط نگاهداری مطلوب پرنده:
1-قفس:مرغ عشق حیوانی است که زندگی گروهی را دوست دارد اما باید این نکته را هم یادآور بشوم که نگهداری جفت ها برای تکثیر باید در قفس های مجزا صورت گیرد در غیر این صورت حتماً در بین جفت ها بر سر عوامل مختلف درگیری و نزاع بوجود مي آيد ولی نگهداری جوجه ها در یک قفس نه تنها اشکالی ندارد بلکه به رشد و بلوغ و تکمیل این پرنده از همه لحاظ کمک میکند.
قفس مرغ عشق ها باید به اندازه ی کافی جادار باشد زیرا مرغ عشق ها حیواناتی بازیگوشند و مدام به اطراف قفس سرک میکشند.برای یک جفت مرغ عشق به منظور تکثیر یک قفس حدود75×65×90به اندازه کافی خوب و جادار است.قفس را هفته ای دو بار تمیز و ضد عفونی کنید.
قفس را در محیطی آرام،بدون دود،با دمای مناسب،بدون رطوبت زیاد،طوری که سگ و گربه به قفس دسترسی نداشته باشند و در دید مرغ عشق ها هم نباشند قرار دهید.به طور کلی آرامش و محیط مطبوع را برای آنان فراهم سازید.

2-وسایل متفرقه:در قفس 2 یا سه میله بستگی به اندازه ی قفس قرار دهید.میله ها باید به صورت افقی باشند،در ضمن میله های چوبی ارجحیت دارند.وسایل بازی هم از قبیل آینه و تاب و زنگوله به رشد و تکامل آنها کمک می کند.

3- پرواز آزاد: بعد از 7-8 هفته ای که پرندگان در قفس بودند و با آن خو گرفتند میتوانید آنها را آزادانه در اطاق پرواز دهید.
ابتدا در و پنجره ها را ببندید،پرده ها را بکشید طوری که شیشه های صاف معلوم نباشند و جلوه نکنند.بعد وسایل خطرناک مانند بخاری و...را خاموش کنید یا از دسترس پرنده دور سازید.سپس در قفس را باز کنید،بعد از مدتی پرنده ها از قفس بیرون می آیند در اتاق چرخی میزنند و بعد از 20-30 دقیقه درباره به قفس باز میگردند

حمام پرنده:
شما میتوانید پرنده ها را هفته ای دو بار حمام بدهید.به این صورت که ظرفی که حدود 5/3سانتیمتر آب دارد و طول آن کمی بزرگتر از طول پرنده ها است را در قفس قرار داده و به آرامی قفس را در نور ملایم آفتاب یا در جایی که آفتاب غیر مستقیم می تابدبگذارید.بعد از مدتی خود پرنده ها به آبتنی و حمام می پردازند.
دمای مناسب:
دمای 18 تا 22 درجه برای پرنده ها خوب است.در ضمن محل مرغ عشق ها نباید تغییرات دمایی زیادی داشته باشد چون این امر به خصوص در مرغ عشق های آماده برای تکثیر تعویق در جفتگیری را به همراه خواهد داشت.محل مرغ عشق ها نیز نبایدحاوی رطوبت زیاد،دود،نور مستقیم آفتاب و... باشند.
نور دهی:
در این مورد باید به این نکته توجه داشته باشید که مرغ عشق نيز مانند اغلب پرندگان با تاریک شدن هوا می خوابد.بنابراین مرغ عشق ها را در جایی قرار دهید که با تاریک شدن هوا،درون آن محل هم تاریک شود.یا می توانید در موقع تاریک شدن هوا اگر چراغی روشن است روی پرنده را با پارچه یا پتوی زخیمی که عبور و مرور هوا از آن ممکن باشد بپوشانید.

تخم گذاري در مرغ عشق
شروع تخم گذاری مرغ عشق در آغاز فصل بارندگی میباشد.این پرنده خود میتواند ماهها با آب کم زندگی کند اما علت اینکه تمایل شدیدی برای تخم گذاری در فصل بارندگی دارد این است که برای پرورش جوجه های خود نیاز به آب دارد.این پرنده لانه سازی نمیکند بلکه از سوراخهای موجود بر روی درختان اوکالیپتوس استفاده میکند.و برای پر کرد کف لانه از پوسته خود درخت استفاده میکنند.حتی در صورتی که درختان زیادی در ناحیه موجود باشد تمام جفتهای یک گروه(گروهها معمولا ۱۰ تا ۵۰ تایی هستند) روی یک درخت تخم گذاری میکنند.

پرنده ماده ۴ تا ۶ تخم میگذارد و به مدت ۱۸ تا ۲۱ روز بروی آنها میخوابد و در این مدت مرغ نر در حوالی لانه میماند و نقش نگهبان را بر عهده دارد و از دهانه لانه ماده را تغذیه میکند.مرغ عشق نر تا بزرگ شدن جوجه ها حق ندارد به لانه وارد شود و ماده این اجازه را به وی نمیدهد.

یک مرغ عشق ماده در طبیعت
قدرت هضم غذا در مرغ عشق بسیار سریع بوده و معمولا هر ۱۵ تا ۲۰ دقیقه فضله میگذارند.مرغ عشق ماده به علت به خطر نیفتادن سلامتی جوجه ها در لانه فضله نمیکند و برای این کار از لانه خارج میشود البته تعداد ترک لانه باید کم باشد تا خطری متوجه جوجه ها نشود.چون نمیشود هر ۱۵ تا ۲۰ دقیقه ماده برای فضله گذاری از لانه خارج شود ٬ قبل از اولین تخم گذاری مرغ عشق ماده فواصل بین تعداد دفعات فضله گذاری خود را افزایش میدهد و در هر ۲ تا ۳ ساعت مبادرت به انجام این کار میکند اما به میزان بیشتری فضله میگذارد به این ترتیب به فضله گذاری در مدت طولانی عادت میکند.در هنگام تخم گذاری در برخی موارد ماده پرهایش میریزد و احتمالا این کار برای ایجاد محیطی گرم برای تخمها و جوجه ها میباشد.

بعد از تولد جوجه ها، ماده آنها را به وسیله خوراک نرم معده اش تغذیه میکند و بعد از چند روز بچه های بزرگتر از غذای نیمه هضم شده لوله مری و کوچکترها هنوز از طریق معده تغذیه میشوند.به منظور جدا سازی تغذیه کودکان ابتدا بچه های بزرگتر از طریق لوله مری تغذیه میشوند و سپس جوجه های کوچکتر از طریق معده تغذیه میگردند.بعد از به دنیا آمدن جوجه ها ماده کمتر از قبل مبادرت به خروج از لانه میکند و تنها مواقع ضروری برای دفع فضله ٬ تغذیه یا تمیز کردن خود خارج میشود.

ماده همیشه از طریق نر تغذیه میشود که این تغذیه شامل دانه های هضم شده آماده نیز میشود چون اگر قرار باشد ماده غذا را هضم کند وقت بیشتری میبرد و شرایط محیط برای تامین غذا نیز نا معلوم است پس باید در وقت صرفه جویی کرد و نوزادان را هر چه زودتر پرورش داد.
دو تا سه هفته مرغ عشق ماده از نوزادان در زیر بال و پر خود مراقبت میکند تا اینکه پرهای آنها در می آید.بعد از حدود چهار هفته مرغ عشقهای جوان میتوانند از لانه بیرون بیایند و پرواز کنند.آنها قادر به داشتن زندگی مستقل هستند اما پدر تا یک یا دو هفته از آنها مراقبت کرده و گه گاه تغذیه شان مینماید.در حین این مدت مرغ عشق ماده نیز اگر شرایط برای تخم گذاری سری دوم مناسب باشد مقدمات را آماده میکند.
در سه ماه اول جوجه مرغ عشق ها هنوز پرهای اولیه را دار هستند و تفاوت چندانی از نظر ظاهر با مرغ عشقهای بالغ ندارد.تنها رنگشان مات تر از مرغ عشقهای بالغ است.رنگ پوست بینی روشن است و به سختی میتوان آنها را تعین جنسیت کرد.مهمترین نشانه ی مرغ عشقهای جوان رنگ چشمان آنهاست که فقط سیاهی آن معلوم است.بعد از ۳ ماه پرهای مرغ عشق میریزد و از این موقع به بعد مرغ عشق کاملا مانند بقیه مرغ عشقهای بالغ میشود و آماده تولید مثل ميگردد.

بهتر است مرغ عشق‏ها بصورت جفت نگه‏داری شوند.مرغ عشق به محیط اطراف خود خو می‏گیرد و نباید جای قفس پرنده را تغییر داد.قفس پرنده باید جایی باشد روشن و تا حد ممکن ساکت. در محل‏های پر رفت و آمد و پشت پنجره که نور آفتاب دائم به آنها بتابد محل مناسبی براي نگهداري مرغ عشقها نیست٬ زیرا اگر مرغ عشق زیاد زیر نور آفتاب بماند سکته می‏کند.قفس پرنده باید در بالا باشد تا پرنده به همه چیز مسلط باشد و احساس ترس نکند.اگر مثلا قسمتی از قفس رو به دیوار باشد به طوری که مرغ عشق احساس امنيت بيشتري كند برای او مناسب خواهد بود.
کف قفس را با شن مخصوص پرندگان و یا روزنامه غیر رنگی ( رنگ استفاده شده در چاپ روزنامه برای پرنده مضر است) بپوشانید و حداقل یکبار در هفته آنرا تعویض کنید.
در قفس باید میله‏هایی به قطر ۲.۵ تا ۳ سانتیمتر قرار داده شود تا مانع ابتلای پرنده به بلندی ناخن شود.همچنین باید در قفس از شاخه درختان نیز برای نشستن پرندگان استفاده شود.مرغ عشق برای اینکه منقارش بیش از اندازه بلند نشود باید همیشه با آن کار کند ٬ وجود شاخه درختان در قفس باعث می‏شود مرغ عشق با نوکش آنها را بکند.این شاخه‏ها باید دائما تعوض شوند.
ظروف آب و غذای مرغ عشق‏ها نیز نباید زیاد تعویض کرد زیرا به آن ظرف عادت می‏کنند و از ظرف جدید ممکن است بترسند و این باعث گرسنگی آنها بشود.

دست آموز کردن وآموزش مرغ عشق
دستی کردن و آموزش مرغ عشق هم مانند اغلب پرندگان است.شما در این امر فقط باید این نکته را در نظر داشته باشید که باید برای پرنده ای که آن را از کودکی از چرخه ی زندگی طبیعیش خارج کرده اید وقت کافی بگذارید و حوصله ی زیادی داشته باشید.به طور کلی هرچه برای پرنده وقت زیاد تری بگذارید بازده بیشتری میگیرید.

در کل مرغ عشق هم پرنده ی نسبتاً باهوشی است.او حتی می تواند تا حدودي آموزش ببيند. برای این کار شما می بایست یک جوجه را بعد از اینکه چند روزی از بیرون آمدن آن از تخم گذشته و به طور کلی به استقامت کافی رسید از پدر و مادر جدا کرده و خودتان بزرگ کنید.توجه داشته باشید که پرنده هرچه بیشتر در لانه مانده باشد استقامت بدنی بهتری پیدا کرده است و هرچه شما برای تعداد کمتری جوجه، وقت بيشتري بگذارید نتيجه گيري بهتري خواهيد داشت.

بعد از اینکه شما جوجه را از پدر و مادر جدا کردید در 3-4 روز اول تا می توانید او را در دست بگیرید و او را با خود آشنا کنید.برای تغذیه هم می توانید دانه های مخصوص آن که با نام دان پلیت در بازار موجود اند تهیه کرده و بعد از اینکه آن را با آب خمیر کردید به جوجه بدهید.جوجه ی مرغ عشق را تا یک هفته اول در قفس نگذارید.

برای آموزش هم بهترین موقع هنگام غذا دادن به جوجه است.يعني دقيقا استفاده از قوانين شرطي سازي حيوان به انجام يك عمل مشخص و دريافت غذا به عنوان پاداش انجام كار درخواست شده. برای آموزش به مرغ عشق فقط یک چیز را به خاطر داشته باشید:تکرار،تکرار و باز هم تکرار.که این هم همانطور که گفتم با داشتن حوصله ی زیاد ممکن است.

توليد مثل در مرغ عشق
برای جفت گیری مرغ عشقها نمی توان زمان مشخصی را عنوان کرد چون بستگی به خصوصیات پرنده،آمادگی جسمانی پرنده و علاقه ی آن نسبت به جنس مخالف دارد.گاهی دو تا پرنده نر و ماده که با انتخاب آدمها کنار هم قرار می گیرند تا ابد فقط همدیگر راتحمل می کنند و هیچوقت جفت نمیشوندبنابراین اگر یک جفت مرغ عشق را بیشتر از نه ماه در کنار همدیگر قرار داده باشید و شاهد جفت گیری آنها با یکدیگر نباشید اقدام به تعویض جفتها نمایید. بهتر است مرغ عشقها به صورت دسته جمعی در محیطی بزرگ نگهداری شوند تا مرغ عشقها خود ،جفت مورد علاقه یشان را انتخاب نمایند.
مرغ عشق ها مثل پرندگان دیگر دوست دارند که در محیطی آرام و خلوت بدون سرکشیهای متعدد صاحبانشان روبرو باشند ویکی از شرایط اصلی برای جفت گیری پرندگان در اختیار قرار دادن محیطی آرام و مناسب برای زندگی کردن آنهاست در لانه ی مرغ عشق ها نیز نباید شي اي خاص مثل پنبه گذارده شود و از همان روزهای اول خرید پرنده به هیچ عنوان در زندگی عادی آن دخالت نکنید و محیط زندگیش را مرتبا عوض نکنید چون از تغییر وتحولات متعدد بیزارند. در موقع تخم گذاری پرنده نیز مکان قفس را تغییر ندهید و مرتب به پرنده سرکشی نکنید چون ممکن است با قهر پرنده ی پدرمادر وبزرگ نکردن جوجه هایشان روبرو شوید.

نکاتی که باید در جوجه کشی مورد توجه قرار گیرند:

1- نگاهداری مطلوب و صحیح این پرنده
2- اضطراب و استرس پرنده را به حداقل برسانید
3- استفاده از لانه مناسب براي پرنده
لانه این پرنده اغلب به صورت مکعب مستطیل ميباشد و پرنده براي آماده سازي آن نيازي به اشیاء اضافي از قبیل پنبه و نخ نیاز ندارد و مستقیماً روی کف لانه تخم میگذارد.لانه ها به صورت چوبی و پلاستیکی در پرنده فروشی ها عرضه می شوند. در مکان ورودی لانه باید چوبی قرار داشته باشد تا پرنده برای ورود و خروج به لانه مشكلي نداشته باشد. کف لانه در مکان تخم گذاری کمی گودتر است.لانه را میتوانید پس از هر سری جوجه کشی تمیز کنید.


4– صداهای محرک: صداي جفت گيري ديگر مرغ عشق ها ميتواند محرك خوبي براي يك جفت ديگر باشد. با نگهداري چند جفت از اين پرنده در يك مكان به صورتي كه بين قفسها حايلي وجود داشته باشد تا مانع از پرخاش و جنگ بين آنها شود ميتوانيد در تحريك آنها به جفت گيري موثر باشد.

5- سن:سعی کنید سن پرنده های نر و ماده برای جفتگیری مناسب باشد یا حداقل تفاوت زیادی نداشته باشد. بلوغ این پرنده را اغلب به صورت تجربی تشخیص میدهیم که میتوان از رنگ نوک و بینی و بدن پرنده اين كار را انجام داد.

6- فصل:فصل جفتگیری این پرنده معمولا در بهار وتابستان توام با هوای مناسب و نوردهی بیشتر انجام می پذیرد.

7- نوع و رنگ: پرندگان هم رنگ و هم نوع زودتر جفت میخورند و درضمن نژاد آنها هم تداخل پیدا نمیکند.

8-تقویت تغذيه اي پرنده قبل و بعد از فصل توليد مثل بسيار مهم است و اين نكته را هرگز نبايد فراموش كرد تا همواره پرنده هايي سالم و شاداب داشته باشيم

اين پرنده در خارج از قفس مثل سایر پرندگان بیشتر در بهار جفت گیری میکنند و در درون قفس هر موقع که آماده باشند به راحتی جفت میشوند. آماده بودن پرنده برای جفت گیری شرایطی دارد:

پرنده نر:
- به بلوغ کامل رسیده باشد(بینی اش کاملا آبی باشد)
- آماده بودن پرنده كه با مشاهده پرهای پس(مقعد)پرنده ميتوان متوجه شد
- از لحاظ جسمی نقصی نداشته باشد
-از لحاظ روحی آماده باشد(زياد آواز بخواند)
*آواز خواندن نر:آواز این پرنده خاص نیست وبیشتر صدای اطرافش را تقلید میکند *

پرنده ماده:
- بالغ باشد(بینی اش کاملا سفید باشد )
*بینی ماده باید کاملا سفید باشد ،اگر سفید متمایل به بنفش است (صورتی)هنوز بالغ نیست ولی اگر بینی اش قهوه ای است سن زیادی دارد وباید تا سفید شدن بینی اش صبر کرد
- آماده بودن پرنده كه با مشاهده پرهای پس(مقعد)پرنده ميتوان متوجه شد
- جثه اش ضعیف نباشد( معمولا پرندگان ماده با جثه بزرگ جوجه های قوی دارند)